Nakładanie masy szpachlowej lub gładzi gipsowej wymaga precyzji. W pierwszym przypadku warstwa nałożonego przed wykończeniem materiału ma grubość około 5-6 mm, a w drugim zaledwie 2 mm. Trzeba o tym pamiętać, aby późniejsze prace związane ze szlifowaniem nie były syzyfową pracą. Masa szpachlowa nakładana jest bezpośrednio na tynk, w sytuacji, gdy potrzeba wyrównania dużych krzywizn. Z kolei gładź gipsowa zapewnia dużą estetykę i jest rekomendowana w szczególności do ścian karton-gipsowych. Niezależnie od rodzaju gładzi kolejnym etapem zawsze jest szlifowanie ścian.
Czym szlifować ściany?
Ściany można szlifować zarówno pacą, ręcznie, jak i mechanicznie, używając tzw. żyrafy, czyli szlifierki (polecamy artykuł o najlepszych szlifierkach do gipsu), na którą nakłada się odpowiedniej gradacji papier ścierny lub siatkę ścierną. Wybór pomiędzy jednym i drugim sposobem szlifowania zależny jest przede wszystkim od rozmiaru szlifowanej powierzchni. Mniejsze powierzchnie można szlifować ręcznie, przy pomocy pacy, koniecznie wykonanej ze stali nierdzewnej. Tym sposobem wyrównuje się również powierzchnię ścian w trudno dostępnych miejscach. Z kolei na dużych powierzchniach wykorzystuje się szlifierki mechaniczne.
Jak szlifować ściany?
Szlifowanie zawsze należy zacząć od sufitu i kierować się do dołu. Szlifowanie zawsze musi odbywać się w tym samym kierunku. Dzięki temu unika się rys oraz nierówności na ścianie, prze pominięcie jakiegoś fragmentu. Oczywiście na większe powierzchnie warto wykorzystać szlifierkę mechaniczną, którą można podłączyć do przemysłowego odkurzacza. Zapylenie w czasie szlifowania zawsze jest duże, a zastosowanie odkurzacza może znacząco je zniwelować. Jest to niezwykle istotne w trakcie większych remontów. Każdy chyba spotkał się z tym, jak trudno usunąć później pył z gładzi z podłogi. Czasem wymaga to wielokrotnego czyszczenia. Oczywiście szlifierka nie dotrze w każde miejsce. Dlatego np. przy oknach warto wykorzystać pacę.
Jakim papierem szlifować ściany?
Do wyboru przy szlifowaniu mamy papiery ścierne o różnej gramaturze. Najlepiej zaczynać szlifowanie od gramatury 100 i stopniowo przechodzić na wyższe wartości czyli ostrzejsze papiery. Dlaczego jest to takie ważne? Jeśli przy pierwszym wstępnym szlifowaniu z gramatury 100 przejdzie się na znacznie większą, z całą pewnością powstaną nieestetyczne rysy, szczególnie widoczne pod światło. Przy ostatecznym szlifowaniu używa się papieru o gramaturze 200-220. Jeśli chodzi o szlifowanie grubszej i trudniejszej w szlifowaniu gładzi szpachlowej, to najlepiej stosować tu siatkę ścierną. Można ją przedmuchać lub przełożyć na drugą stronę, kiedy jest już mocno wyeksploatowana, co w przypadku papieru jest niemożliwe. Dlatego użycie siatki czasem wydaje się bardziej ekonomicznym rozwiązaniem. W przypadku gładzi szpachlowej używa się specjalnej czarnej siatki, wykonanej z węglika krzemu, która jest mocniejsza i szybciej można nią wyszlifować daną powierzchnię. Wymaga jednak dużej precyzji i dokładności, aby nie powstały nieestetyczne rysy i nie pozostały nierówności. W przypadku krzywizn, kluczowe znaczenie ma dobre rozmieszanie masy, w której nie może być żadnych grudek, gdyż ich wyeliminowanie przy pomocy papieru ściernego lub siatki ściernej jest niezwykle trudne, a czasem nawet niemożliwe.
Szlifowanie bezpyłowe ścian
Szlifowanie bezpyłowe ścian to tzw. szlifowanie na mokro. Konieczne jest uprzednie zastosowanie gładzi do szlifowania na mokro. Tylko w takim przypadku można wykonać pracę odpowiednio. Gładź nakłada się na ścianę i czeka do jej wstępnego związania. Następnie ściana jest dodatkowo zwilżana i szlifowana pacą filcową oraz wygładzana pacą stalową. Jest to „najczystsza” metoda, jednak wymagająca największych umiejętności od fachowców.
Przy szlifowaniu niezależnie od jego rodzaju koniecznie trzeba zapewnić sobie odpowiednie oświetlenie. Dzięki temu można również uniknąć niechcianych nierówności. Należy również pamiętać o zachowaniu podobnej siły w trakcie wykonywania ręcznego szlifowania, aby nie spowodowało to niepożądanego efektu. Szlifowanie to precyzyjna praca, której nie można wykonywać w pośpiechu.
